Biofarm Sp. z o.o.

Asertin® 50; -100

Substancje czynne:

Sertraline

ICD10:

Otępienie w chorobie Alzheimera (G30.–†)   F00
Otępienie naczyniowe   F01
Otępienie w przebiegu innych chorób sklasyfikowanych gdzie indziej   F02
Otępienie nieokreślone   F03
Organiczny zespół amnestyczny nie wywołany alkoholem i innymi substancjami psychoaktywnymi   F04
Majaczenie niespowodowane przez alkohol ani inne substancje psychoaktywne   F05
Inne zaburzenia psychiczne spowodowane uszkodzeniem lub dysfunkcją mózgu i chorobą somatyczną   F06
Zaburzenia osobowości i zachowania spowodowane chorobą, uszkodzeniem lub dysfunkcją mózgu   F07
Nieokreślone zaburzenia psychiczne organiczne lub objawowe   F09
Zaburzenia psychiczne i zaburzenia zachowania spowodowane używaniem alkoholu   F10

Dostępne dawki:

tabl. powl. 100 mg 30 szt. 28,03 100% 9,79 30% 1 bezpł. S 2
tabl. powl. 50 mg 30 szt. 13,48 100% 4,36 30% 1 bezpł. S 2
1) Choroby psychiczne lub upośledzenia umysłowe. 
2) Pacjenci 75+.  Przysługuje uprawnionym pacjentom we wskazaniach określonych w decyzji o objęciu refundacją. Jeżeli lek jest refundowany we wszystkich zarejestrowanych wskazaniach, to jest w nich wszystkich bezpłatny dla pacjenta. Jeżeli natomiast lek jest refundowany w określonych wskazaniach, to jest bezpłatny dla seniorów tylko i wyłącznie w tych właśnie wskazaniach. 

Ostrzeżenia:

Alkohol
Nie należy spożywać alkoholu podczas stosowania leku. Alkohol może oddziaływać na wchłanianie leku, wiązanie z białkami krwi i jego dystrybucję w ustroju także metabolizm i wydalanie. W przypadku jednych leków może dojść do wzmocnienia, w przypadku innych do zahamowania ich działania. Wpływ alkoholu na ten sam lek może być inny w przypadku sporadycznego, a inny w przypadku przewlekłego picia.
Grejpfrut
Lek może wchodzić w interakcje z sokiem grejpfrutowym. Sok grejpfrutowy może nasilić wchłanianie leku z przewodu pokarmowego, a co za tym idzie zwiększyć jego stężenie w organizmie i nasilić działanie, nawet do wystąpienia działania toksycznego.
Laktacja
Lek może przenikać do mleka kobiet karmiących piersią.
Ciąża - trymestr 1 - Kategoria C
Badania na zwierzętach wykazały działanie teratogenne lub zabójcze dla płodu, ale nie przeprowadzono badań z grupą kontrolną kobiet, lub nie przeprowadzono odpowiednich badań ani na zwierzętach, ani u ludzi.
Ciąża - trymestr 2 - Kategoria C
Badania na zwierzętach wykazały działanie teratogenne lub zabójcze dla płodu, ale nie przeprowadzono badań z grupą kontrolną kobiet, lub nie przeprowadzono odpowiednich badań ani na zwierzętach, ani u ludzi.
Ciąża - trymestr 3 - Kategoria C
Badania na zwierzętach wykazały działanie teratogenne lub zabójcze dla płodu, ale nie przeprowadzono badań z grupą kontrolną kobiet, lub nie przeprowadzono odpowiednich badań ani na zwierzętach, ani u ludzi.
Wykaz B
Produkt leczniczy zawierający substancję czynną silnie działającą.
Upośledza !
Produkt leczniczy, który może wpływać upośledzająco na sprawność psychofizyczną; jeżeli przepisana dawka i droga podania wskazują, że w okresie stosowania może pojawić się wyraźne upośledzenie sprawności psychomotorycznej, to należy udzielić pacjentowi wskazówek co do zachowania szczególnej ostrożności w zakresie prowadzenia pojazdów lub obsługiwania urządzeń mechanicznych w ruchu bądź uprzedzić o konieczności czasowego zaniechania takich czynności.

Opis:

Wskazania
Epizody dużej depresji. Zapobieganie nawrotom epizodów dużej depresji. Lęk napadowy z towarzyszącą (lub nie) agorafobią. Zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne (ZO-K) u dorosłych i pacjentów pediatrycznych w wieku 6-17 lat. Zespół lęku społecznego. Zespół lęku pourazowego, tzw. post-traumatic stress disorder (PTSD).
Dawkowanie
Początek leczenia. Depresja i ZO-K. Leczenie sertraliną należy rozpocząć od dawki 50 mg/dobę. Lęk napadowy, PTSD i zespół lęku społecznego. Leczenie należy rozpocząć od dawki 25 mg/dobę. Po upływie tyg. dawka powinna być zwiększona do 50 mg/dobę. Ten schemat dawkowania powoduje zmniejszenie częstości działań niepożądanych charakterystycznych dla początkowej fazy leczenia zaburzenia lękowego z napadami lęku. Zwiększanie dawki. Depresja, ZO-K, lęk napadowy, zespół lęku społecznego i PTSD. Pacjenci nie reagujący na dawkę 50 mg mogą wymagać jej zwiększenia. Dawka może być zwiększana stopniowo o 50 mg, w odstępach co najmniej 1-tyg., aż do maks. dawki 200 mg/dobę. Zmiany dawki nie należy wykonywać częściej niż raz/tydz., ze względu na T0,5 sertraliny w fazie eliminacji wynoszący ponad 24 h. Początek działania terapeutycznego może nastąpić w ciągu 7 dni, jednakże dla osiągnięcia pełnego efektu potrzeba zazwyczaj więcej czasu, szczególnie w przypadku ZO-K. Leczenie podtrzymujące. W terapii długoterminowej należy stosować możliwie jak najmniejsze dawki, które zapewnią odpowiednią skuteczność terapeutyczną. Następnie należy dostosowywać dawki zależnie od potrzeby. Depresja. Długotrwałe leczenie może być również konieczne w celu zapobiegania nawrotom epizodów dużej depresji. W większości przypadków zalecana dawka jest taka sama, jaką stosuje się w trakcie bieżącego epizodu. Chorzy na depresję powinni być leczeni przez wystarczająco długi okres, co najmniej 6 m-cy, aby upewnić się, że objawy choroby ustąpiły. Lęk napadowy i ZO-K. W przypadku lęku napadowego i ZO-K należy regularnie oceniać potrzebę kontynuowania leczenia, ponieważ w tych zaburzeniach zdolność zapobiegania nawrotom nie została udowodniona. Pacjenci w podeszłym wieku. Produkt leczniczy należy stosować ostrożnie, ponieważ może u nich występować zwiększone ryzyko hiponatremii. Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby. Należy zachować szczególną ostrożność podczas stosowania sertraliny. Zaleca się zmniejszenie dawki lub wydłużenie odstępów pomiędzy kolejnymi dawkami. Sertraliny nie należy stosować w przypadku ciężkiej niewydolności wątroby z uwagi na brak danych z badań klinicznych. Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek. Nie jest konieczna zmiana dawkowania u pacjentów z zaburzeniami nerek. Dzieci i młodzież. Dzieci i młodzież z ZO-K. Wiek 13-17 lat: początkowo 50 mg/dobę. Wiek 6-12 lat: początkowo 25 mg/dobę; po tyg. dawka może być zwiększona do 50 mg/dobę. Gdy brak spodziewanego efektu po dawce 50 mg/dobę, kolejne dawki mogą być większe w kolejnych tyg., w zależności od potrzeb. Dawka maks. wynosi 200 mg/dobę. Zwiększając dawkę dobową powyżej 50 mg należy wziąć pod uwagę mniejszą mc. u dzieci w porównaniu z dorosłymi. Nie należy zmieniać dawkowania częściej niż raz/tydz. Nie wykazano skuteczności stosowania sertraliny w przypadku epizodów dużej depresji u dzieci. Brak dostępnych danych dotyczących stosowania sertraliny u dzieci poniżej 6 rż. Objawy odstawienia obserwowane po przerwaniu leczenia sertraliną. Należy unikać nagłego przerywania leczenia. Kiedy zachodzi potrzeba zakończenia leczenia produktem leczniczym, dawka powinna być stopniowo zmniejszana przez okres co najmniej jednego do 2 tyg. w celu ograniczenia ryzyka wystąpienia reakcji odstawienia. Jeżeli wystąpią objawy, których pacjent nie toleruje w następstwie zmniejszenia dawki lub na skutek zakończenia leczenia, można rozważyć powrót do poprzednio zaleconej dawki. Następnie lekarz może zalecić zmniejszanie dawki, ale w wolniejszym tempie.
Uwagi
Lek należy stosować codziennie o tej samej porze z posiłkiem lub bez posiłku.
Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na sertralinę lub inne składniki leku oraz jednoczesne stosowanie z inhibitorami MAO.
Ostrzeżenia specjalne / Środki ostrożności
U pacjentów z zaburzeniem czynności wątroby zaleca się zmniejszenie dawek leku lub wydłużenie odstępów między dawkami. U osób ze znaczną niewydolnością wątroby nie należy stosować preparatu. U pacjentów z łagodną lub umiarkowaną niewydolnością nerek (klirens kreatyniny 20-50 ml/min.) lub z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny poniżej 20 ml/min.) parametry farmakokinetyczne po podaniu pojedynczej dawki nie są znacznie zmienione w porównaniu z parametrami kontrolnymi. Nie badano farmakokinetyki sertraliny w stanie stacjonarnym, dlatego należy ostrożnie stosować lek u tych pacjentów. O stosowaniu sertraliny u dzieci brak dostatecznych doświadczeń klinicznych z wyjątkiem leczenia zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych. Ryzyko wystąpienia napadu padaczkowego po podaniu sertraliny jest mniejsze niż po trójcyklicznych lekach przeciwdepresyjnych, jednak mimo tego nie zaleca się jej stosowania u pacjentów z padaczką, z wyjątkiem przypadków, w których jest to konieczne. Jeśli w czasie leczenia sertaliną wystąpią napady padaczkowe, należy leczenie przerwać. Dopóki nie dojdzie do remisji, nie można z pewnością wykluczyć u pacjentów z depresją możliwości prób samobójczych, dlatego należy objąć pacjentów z depresją i skłonnością do samobójstwa troskliwą opieką. W przypadku wystąpienia reakcji nadwrażliwości (wysypki, pokrzywka), w których stwierdzenie czynnika powodującego reakcję jest niemożliwe, należy przerwać leczenie preparatem. Leczenie sertraliną można rozpocząć nie wcześniej niż po 2 tyg. od zakończenia leczenia inhibitorami MAO; także leczenie inhibitorami MAO można rozpocząć dopiero w 2 tyg. po zakończeniu leczenia sertraliną. Jednoczesne stosowanie sertraliny z inhibitorami MAO może prowadzić do wystąpienia zespołu serotoninowego (mioklonie i inne ruchy mimowolne, wzmożenie odruchów, sztywność, niedociśnienie ortostatyczne, splątanie, stany pobudzenia). Podczas leczenia sertraliną może dojść u pacjentów z zaburzeniami dwubiegunowymi do nagłego wystąpienia zespołu maniakalnego lub hipomaniakalnego. Lek może osłabiać sprawność psychofizyczną pacjenta, zwłaszcza po jednoczesnym spożyciu napojów alkoholowych lub zażyciu niektórych leków.
Interakcje
Znane są doniesienia o zwiększeniu stężeń trójcyklicznych leków przeciwdepresyjnych w osoczu po jednoczesnym stosowaniu sertraliny, dlatego należy monitorować stężenie w osoczu i dostosować dawkowanie trójcyklicznych leków przeciwdepresyjnych i/lub sertraliny. W przypadku jednoczesnego stosowania sertraliny i preparatów litu należy kontrolować stężenia litu w osoczu. Lit może nasilać działanie serotoninergiczne sertraliny. Tryptofan, trazodon, fenfluramina i deksfenfluramina nasilają działanie serotoninergiczne sertraliny, dlatego nie należy ich jednocześnie stosować. Po jednoczesnym stosowaniu sertraliny i leków neuroleptycznych lub metoklopramidu mogą wystąpić objawy pozapiramidowe. Opisywano przypadki, w których po jednoczesnym zastosowaniu sertraliny i sumatriptanu wystąpiło osłabienie, brak koordynacji, dezorientacja, pobudzenie - dlatego nie należy ich jednocześnie stosować. Jednoczesne stosowanie leków przeciwpadaczkowych, niektórych antybiotyków (erytromycyny, ryfampicyny) i leków β-adrenolitycznych może powodować zwiększenie stężenia sertraliny w osoczu. Donoszono o bardzo rzadkich napadach padaczkowych u pacjentów leczonych jednocześnie sertraliną i tramadolem. Ponieważ sertralina obniża próg drgawkowy, odradza się ich jednoczesne stosowanie. Sok grejpfrutowy może zwiększać stężenia sertraliny w osoczu. Nie zaleca się picia alkoholu w czasie stosowania sertraliny. Jednoczesne stosowanie sertraliny z warfaryną powoduje wydłużenie czasu protrombinowego. Jednoczesne stosowanie z cymetydyną powoduje zmniejszenie klirensu sertraliny. Przed planowanym leczeniem elektrowstrząsami podawanie sertraliny należy czasowo przerwać. U pacjentów z cukrzycą może być konieczne dostosowanie dawki insuliny i/lub doustnych środków przeciwcukrzycowych.
Ciąża i laktacja
Kategoria C. Lek stosuje się tylko w przypadkach, gdy korzyść dla matki przeważa nad potencjalnym zagrożeniem dla płodu. Kobiety w okresie rozrodczym przyjmujące sertralinę powinny stosować antykoncepcję. W czasie stosowania sertraliny nie należy karmić piersią.
Działania niepożądane
Wystąpić mogą: nudności, biegunka, luźne stolce, jadłowstręt, niestrawność, drżenie, pobudzenie, bóle głowy, zawroty głowy, nadmierne pocenie, suchość błon śluzowych jamy ustnej, zaburzenia czynności seksualnych (na przykład opóźniony wytrysk nasienia), zamroczenie, bezsenność, nadmierna senność, osłabienie łaknienia i zmniejszenie masy ciała. Te działania niepożądane są zwykle łagodne i po dłuższym stosowaniu leku ustępują. Rzadkimi objawami niepożądanymi są: wymioty, bóle brzucha, drgawki, zaburzenia ruchu (takie jak objawy pozapiramidowe i zaburzenia chodu), reakcje nadwrażliwości (zaburzenia oddychania lub duszność, obrzęk powiek, twarzy lub warg, pokrzywka, świąd skóry całego ciała), zaburzenia cyklu miesiączkowego, hiperprolaktynemia, mlekotok, ginekomastia, wysypki skórne (rzadkie przypadki rumienią wielopostaciowego). Donoszono o pojedynczych przypadkach zapalenia trzustki, zapalenia wątroby, żółtaczki i niewydolności wątroby. Istnieją doniesienia o tachykardii, bólach w klatce piersiowej, nadciśnieniu tętniczym, niedociśnieniu, obrzękach, omdleniach i kołataniu serca. Podobnie jak w przypadku innych leków przeciwdepresyjnych, również po podaniu sertraliny donoszono o pojedynczych przypadkach parestezji, objawów depresyjnych, omamów, reakcji agresywnych, niepokoju, manii/hipomanii, stanów lękowych i psychozy, jednak odróżnienie tych działań niepożądanych od objawów choroby podstawowej jest niemożliwe. Donoszono o przemijającej hiponatremii. Wystąpiła ona przede wszystkim u osób w podeszłym wieku, u pacjentów leczonych lekami moczopędnymi oraz u pacjentów ze zmniejszoną objętością płynów ustrojowych. Możliwy jest związek z zaburzeniami wydzielania wazopresyny. Notowano zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych. Po zakończeniu leczenia aktywność enzymów wątrobowych ulega normalizacji. Istnieją pojedyncze doniesienia o następujących działaniach niepożądanych, których związek przyczynowo-skutkowy z lekiem nie jest pewny: małopłytkowość, zaburzenie czynności płytek krwi, sporadyczne krwotoki. Po zakończeniu leczenia sertraliną mogą wystąpić w bardzo rzadkich przypadkach: zawroty głowy, drżenie, stany lękowe, nudności, kołatanie serca.
Przedawkowanie
Nadmierne dawki leku mogą doprowadzić do zespołu serotoninowego objawiającego się nudnościami, wymiotami, pobudzeniem, biegunką, nadmiernym poceniem, drgawkami klonicznymi i hiperrefleksją, tachykardią. Leczenie jest objawowe. Specyficznej odtrutki brak. W przypadku przedawkowania leku należy możliwie jak najprędzej podać węgiel aktywowany oraz wykonać płukanie żołądka. Nie należy wywoływać wymiotów. Należy zapewnić odpowiednie natlenienie krwi i wentylację oraz monitorować rytm serca i czynności życiowe.
Działanie
Mechanizm działania sertraliny polega na wybiórczym hamowaniu wychwytu zwrotnego serotoniny w komórkach nerwowych mózgu. Badania u ludzi z użyciem dawek leczniczych wykazały, że sertralina hamuje wychwyt serotoniny przez płytki krwi. Badania powinowactwa do receptorów wykazały, że sertralina ma małe powinowactwo do receptorów adrenergicznych (α1, α2, β), cholinergicznych, GABA, dopaminergicznych, histaminergicznych, serotoninergicznych i benzodiazepinowych. Prawdopodobnie z tego powodu nie działa kardiotoksycznie, sedatywnie i antycholinergicznie.
Skład
1 tabl. zawiera 50 mg lub 100 mg sertraliny.

Serwis z pewnością docenią wszyscy przyszli rodzice. Tutaj mogą szybko zweryfikować, które leki zostały objęte programem Ciąża Plus, czyli są bezpłatne dla kobiet spodziewających się dziecka.

Wystarczy wpisać nazwę preparatu do wyszukiwarki, by już po chwili przeglądać jego szczegółowy opis. Osoba zainteresowana znajdzie tu informacje, dzięki którym będzie mogła świadomie i odpowiedzialnie przyjmować leki, a mianowicie: skład produktu, działanie, wskazania, przeciwwskazania, dawkowanie, interakcje, działania niepożądane, ostrzeżenia itp.

Zapewniamy dostęp nie tylko do opisów darmowych leków dla kobiet w ciąży, lecz także wszystkich innych produktów dopuszczonych do obrotu w Polsce. Umożliwiamy również wyszukiwanie konkretnych chorób i weryfikację, które produkty są stosowane w leczeniu poszczególnych schorzeń.

Regularnie aktualizujemy serwis i zawsze podajemy dane zgodne z obowiązującym obwieszczeniem Ministra Zdrowia w sprawie wykazu refundowanych leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych.

O programie Ciąża Plus

Dzięki programowi Ciąża Plus przyszłe mamy mogą uzyskać bezpłatne leki, przyczyniające się do utrzymania dobrego stanu zdrowia ciężarnej i odpowiedniego rozwoju dziecka. Dostęp do darmowych terapii jest gwarantowany wszystkim kobietom w ciąży od momentu jej stwierdzenia przez specjalistę w dziedzinie położnictwa i ginekologii, lekarza w trakcie odbywania tej specjalizacji lub położną.

Pierwsza lista refundacyjna, która wprowadza bezpłatne leki dla ciężarnych, to ta obowiązująca od 1 września 2020 roku. Uwzględniono na niej 114 produktów leczniczych, najczęściej stosowanych przez kobiety w ciąży. Refundowane zostały między innymi: insuliny, hormony tarczycy, heparyny drobnocząsteczkowe oraz progesteron. Jak zapowiedział resort zdrowia, lista ma być weryfikowana i uzupełniana o kolejne preparaty.

Receptę dla przyszłej mamy wypisze ginekolog lub położna, którzy stwierdzili ciążę. Osoby te mogą wydać pacjentce zaświadczenie, na podstawie którego receptę na lek refundowany wystawi inny lekarz. Dokument będzie ważny przez cały czas trwania ciąży, ale nie dłużej niż 15 dni po spodziewanej dacie porodu, wpisanej w zaświadczeniu.